• Dez : 2 : 2018 - Stranica za učenike
  • Dez : 2 : 2018 - Nastava maternjeg jezika

AVALA

Avala je niska planina, 16,5 km južno od Beograda[1]. Predstavlja severni kraj šumadijske grede, koja se od Rudnika provlači kroz nisku Šumadiju i predstavlja razvođe između slivova Save i Dunava[1]. Visoka je 511m i uzdiže se oko 200m iznad okolnog talasastog terena[1]. Mineral avalit dobio je ime po Avali na kojoj je pronađen.Krajem 2007. godine je Skupština grada Beograda proglasila Avalu zaštićenim prirodnim dobrom sa ukupnom površinom od 489 hektara. Još je knez Miloš 1859. godine doneo odluku da se Avala zagradi i zaštiti, a 1936. godine je proglašena nacionalnim parkom. Prezidijum Narodne Skupštine 1946. godine donosi odluku da bude proglašena dobrom od opšteg značaja. Na zaštićenom području ima oko 600 biljnih vrsta. Ima lekovotih biljnih vrsta, a neke biljke predstavljaju prirodne retkosti, kao što su zanovet, zlatan i zelenika. Avala je dobro pošumljena samoniklim drvećem, a jednim delom je pod zasađenom borovom šumom. Jedno je od omiljenih izletišta Beograđana.

BESNA KOBILA

Besna Kobila je planina u jugoistočnoj Srbiji, na razvođu sliva Južne Morave i sliva Strume. Najviši vrh joj je 1.922 m. Pripada planinama Rodopskog sistema. Sastavljena je uglavnom od granita, a ima i olovnih ruda. Doline u podnožju su pod šumom, a viši delovi su pod pašnjacima. Severnim podnožjem prolazi put koji povezuje Bosilegrad sa dolinom Južne Morave. Na južnoj padini nalazi se rudnik galenita.

CER

Planina Cer nalazi se u severozapadnom delu Srbije. Od Šapca je udaljen 35 km, a od Beograda 100 km. Cer leži na 687 m/nv, a dug oko 15 km. Planina je ime dobila po brojnim stablima drveta cer. Planina je prilično šumovita, nije naseljena, poseduje najviše bukvinog, hrastovog i grabovog drveća, svi oni su zaslužni za svež i čist vazduh. Karakteristično za okolinu je da gde god se okrenete ima puno zelenila, listopadnog drveća i niskog rastinja.Cer je bogat borovnicama, šumskim jagodama, pečurkama i lekovitim biljkama, a u proleće možete videti najrazličitije boje livadskog cveća. Ako ste raspoloženi za pešačenje i planinarenje kao i obilaske manastira kroz ceo put će vas voditi zadivljujuća istorija i podsećanje na slavnu prošlost.Na planini Cer je potekla legenda o caru Trojanu i njegovih pet kćeri Kosani, Koviljki, Vidi i Soki, po njima su gradovi i dobili imena Soko-grad, Koviljača, Vidin grad i Kosanin grad (na Ceru). Petoj kćeri se ne zna ime te se ne zna ni koji je njen grad. Na Ceru postoje četiri vrlo značajna manastira Manastir Čokešina, Manastir Krivaja, Manastir Radovašnica i Manastir Petkovica. Iz ovih krajeva potiče i Miloš Obilić tačnije iz sela Miloševa, smatra se da je on sagradio manastirsku (Čokešina) crkvu posvećenu Rođenju Presvete Bogorodice.

FRUŠKA GORA

Fruška gora (hrv. Fruška gora, mađ. Tarczal, lat. Alma Mons) je ostrvska planina i nacionalni park u Sremu. Najveći deo Fruške gore se nalazi u Vojvodini, Srbija, dok mali deo zalazi u istočnu Hrvatsku, u Vukovarsko-srijemsku županiju. Prostire se na dužini od oko 75 km, širine je od 12 do 15 km i zahvata površinu od 255 km². Fruška gora je 1960. godine proglašena nacionalnim parkom[1] i time je postala prvi nacionalni park u Srbiji. Najviši vrh je Crveni Čot (539m), a ostali značajni vrhovi su Stražilovo (321m), Iriški Venac (451m), Veliki Gradac (471m) itd. Naziv „Fruška“ potiče od reči etnonima Frug, sinonima za Franke što daje značenje imenu planine kao “planina Franaka”.

GOLIJA

Golija je planina u jugozapadnoj Srbiji, zapadno od Raške, čiji je najviši vrh Jankov Kamen (1.833 m). Nalazi se 40 km jugozapadno od Ivanjice i 32 km severno od Novog Pazara. Golija pripada unutrašnjoj zoni Dinarskog planinskog sistema. Pruža se u smeru zapad-istok u dužini oko 32 km. U zapadnom delu izvijena je prema jugu, a u istočnom prema severu. Dva dominantna vrha su najviši vrh Jankov kamen (1833 m) i Crni vrh (1795 m). Planina Golija je obrasla bukovom šumom na severnim, severoistočnim i istočnim ekspozicijama. Najveća površina pod bukvom nalazi se na Crnom Vrhu (Biser Voda). Visinski interval bukve je dosta širok, od 500 do 1000 m nadmorske visine. Ispod pojasa bukve nalazi se pojas hrasta. Iznad pojasa bukve nalazi se pojas mešovitih, bukovo–jelovih i bukovo–smrčevih šuma. Iznad 1700 m zastupljena je samo smrča. Zanimljivi su varijeteti smrče koji neodoljivo podsećaju na omoriku, a dva takva primerka rastu pored Golijske reke i zaštićena su. Na Goliji postoje tri rezervata prirode koji su pod zaštitom. Kompleks mešovitih šuma jele, smrče i bukve na lokaciji iznad Ljutih livada je zaštićen na površini od 30 ha još od 1950. Zaštićen je i rezervat šuma smrče, jele i bukve na prostoru od 8,5 ha u blizini Jankovog kamena.

JASTREBAC

Jastrebac je planina koja se nalazi u južnom delu Srbije, na prostoru između Niša, Aleksinca, Kruševca, Blaca i Prokuplja. Sastoji se od dva masiva, Velikog i Malog Jastrebca. Spada u rodopske planine. Od Kopaonika je odvojen Jankovom klisurom na reci Blatašnici. Najviši vrhovi su Velika Đulica (1492 m), Pogled (1481 m), Zmajevac (1.313 m) i Bela stena (1.257 m) koji predstavljaju prirodnu granicu između Toplice i Pomoravlja.Jastrebac se odlikuje obilnom listopadnom i četinarskom šumom. Po lepoti se izdvajaju rezervat belih breza, ali i brojni vodeni tokovi, izvori i potoci. U okolnim rečicama i potocima mogu se naći rečni rakovi i slobodna pastrmka, što je znak izuzetno čiste vode. Za one koji vole prirodnu hranu, Jastrebac obiluje mnoštvom samoniklog jestivog bilja: cremboša, koprive, maslačka, divljih jagoda, jabuka i krušaka, raznih vrsta jestivih gljiva… koje je uz dobru pripremu, izuzetno zdrava hrana.

KOSMAJ

Kosmaj (626 m) je planina u Srbiji, u okolini Sopota. Posle Avale (506 m) je najniža planina u Šumadiji. Na njemu se ističu tri vrha: Mali, Goli i Rutavi. Glavni greben Kosmaja polumesečastog je oblika i pruža se u pravcu jugozapad-severoistok. Iako je Kosmaj niska planina, ipak svojim uzgledom u vidu ostrva dominira u ovom delu niske Šumadije, iznad valovitog neogenog pobrđa, raščlanjenog blagim rečnim dolinama.Naziv Kosmaj nastao je od keltske reči cos (šuma) i predindoevropske reči maj (planina). Međutim, Rimljani su Kosmaj prilagodili mitologiji jer je dobio značenje casa Maiac – stanište boginje Maje. U rimskoj epohi, Kosmaj je bio značajno rudarsko središte. Verovatno se ruda gvožđa iskopavala na Kosmaju i pre dolaska Rimljana. Čitav pejzaž je pod vegetacijom. Naime, strmije strane obrasle su šumom (pretežno bukovom i hrastovom, a mestimično i četinarskom). Blage padine su pod travnatom vegetacijom, a podnožje pod voćnjacima i njivama, dok su zaravni pretežno sa proplancima.

KOPAONIK

Kopaonik (poznat i kao Srebrna planina) je najveći planinski masiv u Srbiji koji se pruža od severozapada ka jugoistoku dužinom od oko 75 km, dosežući u srednjem delu širinu od oko 40 km. Jedan njegov deo je zaštićena zona pod imenom Nacionalni park Kopaonik u okviru koga postoji veći broj zaštićenih prirodnih celina, a na njemu se nalazi i najveći skijaški centar u Srbiji. Njegov najviši vrh je Pančićev vrh sa 2017m nmv. na kome se nalazi mauzolej čuvenog srpskog prirodnjaka po kome je dobio ime, oko koga se nalazi baza vojske Srbije. Ceo masiv je dobio naziv po velikom rudnom bogatstvu koje je na njemu eksploatisano još od srednjeg veka, a na njegovom širem prostoru je smešten čitav niz kulturno-istorijskih spomenika iz perioda od XII do XV veka. Zahvaljujući razvijenom turističkom centru sa savremenim hotelima i pratećim objektima, Kopaonik predstavlja jednu od najpopularnijih turističkih destinacija u Srbiji.

KUKAVICA

Planina Kukavica se prostire na jugoistoku Srbije na levoj obali Južne Morave Pčinjskom i Jablaničkom okrugu. Prema zapadu je ograničena rekom Veternicom. Spada u rodopske planine. Kukavica je velika planina koja se nalazi severno od Vranja i južno od Leskovca i padine joj se protežu do ovih gradova. Najviši vrh je Vlajna (1442 m), a slede ga Valjovska čuka (1207 m), Tumba (1192 m), Furnište (1370 m), Tikva (1405 m), ? (1327 m), Bukovska čuka (1386 m) i Orlova čuka (1306 M). Venac ovih vrhova, sa dolinom Goleme reke, deli planinu na dva dela – severni, strmiji, deo je bez naselja dok se na južnom, blažem, delu javljaju sela. Na južnom delu planine, iznad Vranja, uzdižu se dva vrha Oblik (1310 m) i Grot (1327 m). Zbog svojih pravilnih, kupastih, oblika ova dva vrha planine Kukavice se ponekad navode kao zasebne planine.

OZREN

Ozren je planina u jugoistočnoj Srbiji, najviši vrh je Leskovik 1.178 m. Prostire se između Niša i Aleksinca, a u blizini je Soko Banja i srednjovekovni Soko Grad (banjski). Poznato klimatsko lečilište, bogato ozonom, jedna od najšumovitijih planina u Srbiji. Na ovoj planini se nalaze dve bolnice, za lečenje plućnih i očnih bolesti, kao i vodopad Ripaljka, najviši u Srbiji (11m). Na Ozrenu se nalazi i manastir Jermenčić iz 14. veka.

RTANJ

Rtanj je planina koja se nalazi u istočnoj Srbiji, oko 200 km jugoistočno od Beograda, nadomak Boljevca. Pripada Karpatskim planinama, a najviši vrh Šiljak (1565m) predstavlja prirodni fenomen kraškog reljefa. Severna strana planine prekrivena je šumama i pašnjacima, obrasla autohtonim biljnim vrstama i obiluje izvorima pitke vode. Lovište se prostire na 6368 ha – najčešća lovna divljač su srne i divlje svinje. Na vrhu Šiljak nalazi se od 1932. godine kapelica koja je danas u ruševinama. Postoji inicijativa da se ona obnovi. Priča o zlatu i draguljima u utrobi planine, a koja je verovatno vezana i za legendu o dvorcu čarobnjaka koji je po predanju postojao na ovom mestu i bio visok koliko i današnja planina, u kome je čuvano ogromno blago, donela je mnogo nevolje ovoj prirodnoj lepotici. Neumorni i neumoljivi tragači za zlatom u nekoliko navrata su dinamitom razrušili kapelicu posvećenu Svetom Đorđu na vrhu planine, koju je svom mužu Julijusu Minhu, bivšem vlasniku rudnika na Rtnju, podigla supruga Greta. U blizini se nalazi i Sokobanja, koja se ubraja u red najznačajnijih banjskih centara u Srbiji.

RUDNIK

Rudnik, planina koja dominira Šumadijom, nalazi se oko 100 km južno od Beograda, odnosno 15 km od Gornjeg Milanovca. Varošica Rudnik je smeštena između 500 i 700 m nadmorske visine. Na Rudniku ima osam vrhova iznad 1.000 m nadmorske visine (zanimljivo da ima dva koji se zovu „Javor“), a najviši je Cvijićev vrh (1.132 m), ranije poznat kao Veliki Šturac.

STARA PLANINA

Stara planina ili Balkan pripada sistemu Balkanskih planina koje se pružaju od Crnog mora na istoku, pa sve do Vrške čuke na zapadu. Dužina ovog planinskog sistema iznosi 530 kilometara. Najviša tačka Stare planine je vrh Botev (2376 m n. v.).Ova planina predstavlja deo prostranog planinskog venca koji se naziva Karpatsko – balkanski planinski luk. U Srbiji se nalazi samo njegov manji zapadni deo. Kao morfološka celina omeđena je dolinama Belog i Trgoviškog Timoka, i Visočice, a na istoku je omeđena državnom granicom Srbije i Bugarske. U meridijanskom pravcu se pruža skoro 100 kilometara, dok u uporedničkom pravcu pružanja maksimalna dužina iznosi oko 30 kilometara (Pirotska kotlina-Srebrna glava). Na severu masiv Stare planine počinje od obronaka Vrške čuke (692 m n. v.).

ŠAR PLANINA

Šar-planina je planina koja se nalazi na granici Srbije i Makedonije. Poznata je i po drugim nazivima: Skardus i Monte Argentaro koji datiraju iz perioda srednjeg veka. Po svojim osnovnim morfotektonskim osobinama, ona pripada Šarsko-pindskom planinskom sistemu, odnosno Dinaridima. Šar planinu karakteriše prostrano bilo, čija dužina po horizontalnoj projekciji iznosi 80 do 85km, odnosno teritorijalno od Kačaničke klisure na severoistoku, sa vrhom Ljuboten, pa sve do gornjeg toka Radike i Vrutoka na jugu, teritorijalno tromeđe Makedonsko-Albansko-Srpske granice. Širina ove planine kreće se od 20 do 25km, na taj način može se uzeti da površina Šar planinske oblasti zahvata preko 1600 kvadratnih kilometara. Iznad prostranog bila diže se planinski greben (prosečne visine 2.300m), sa brojnim vrhovima i presedlinama. Zato greben ove planine stvara utisak jake nazupčenosti. Orografski se pruža dva pravca, deo bila od Ljubotena do Karanikole pruža se pravcem seveveroistok – jugozapad, dok drugi deo, od Karanikole do gornjeg toka Radike i Vrutoka pravcem sever – jug. Ovaj drugi deo je znatno razuđeniji, pa i pojedini delovi stvaraju utisak zasebne celine(središnji deo sa Titovim vrhom), i kao takvi nose lokalne nazive: Brodska planina, Rudoka, Vraca, Radika planina itd. Ispod samog grebena Šar planine leže brojni cirkovi, u kojima su se smestila mnoga prelepa lednička jezera, poznata i kao Gorske oči, dok su ispod cirkova formirane duboko usečene valovske doline, koja najčešće prestavljaju izvorišta mnogih reka.

TARA

Masiv planine Tare nalazi se u zapadnoj Srbiji, u severozapadnom delu oivičen dubokim kanjonom reke Drine, dok mu se ogranci spuštaju ka kremanskoj dolini i dolini reke Đetinje, gde se oslanja na ogranke Zlatibora. Područje planine Tare sačinjava najzapadniju skupinu iz grupe Starovlaških planina i, u širem smislu, sastoji se od tri podeone celine, donekle izdvojene rečnim dolinama, prevojima ili sedlima. Na osnovu dugogodišnjih proučavanja i istraživanja ovog područja, a radi zaštite izuzetnih prirodnih vrednosti koje ono poseduje Skupština Srbije je 1981 posebnim Zakonom područje Tare proglasila za Nacionalni park.Planina Tara je poznato i tradicionalno letnje i zimsko rekreativno područje. Povoljni klimatski uslovi, veliki broj sunčanih dana, srednja visina oko 1000 metra nadmorske visine.Ispod severnih padina Tare leži varošica Bajina Bašta. Planinu Taru su proučavali mnogi naučnici. Prvi je bio Josif Pančić, koji je na ovoj planini 1875. otkrio endemsku vrstu četinara, nazvanu Pančićeva omorika. Poznati planinar Dr Kuno Vidrić, koji je prepešačio skoro sve važnije planine Evrope, je najviše vremena proveo na Tari obeležavajući planinarske staze i prikupljajući građu za više knjiga o ovoj prelepoj planini.

ZLATIBOR

Zlatibor je planina u Srbiji koja se prostire na površini od oko 1000 km², dugačka je 30 km, a široka i do 15 km. Pruža se pravcem sjeverozapad-jugoistok. Najviši vrh je Tornik (1496 m). Zlatibor se prostire između 43° 31′ N i 43° 51′ N, i između 19° 28′ E i 19° 56′ E. Poznato je ljetovalište i zimovalište, kao i klimatsko lječilište. Zlatibor se nalazi na sjeverom dijelu oblasti Stari Vlah, granične oblasti između Raške, Hercegovine i Polimlja. Obuhvata predjele triju opština Republike Srbije: Čajetinu, Užice i Novu Varoš u Zlatiborskom okrugu. Administrativni centar Zlatibora je varošica Čajetina.Južna i istočna granica Zlatibora su rijeke Uvac i Veliki Rzav. Na zapadu se Zlatibor graniči sa Republikom Srpskom, selima Mokrom Gorom, Semegnjevom i Jablanicom. Zlatibor je oduvijek imao veliki pogranični značaj. Na brdu Cigli kod Jablanice i danas se raspoznaje granica Srbije sa dvjema carevinama – Austrougarskom i Turskom.Zlatibor se nalazi na pola puta od Beograda do crnogorskog i dubrovačkog primorja. Preko njega prelaze mnogi značajni magistralni putevi i pruge, među kojima je i pruga Beograd-Bar. Najbliži veći grad je Užice.

 

Trenutni video

Stranica za učenike

Posted on Dez - 2 - 2018

0 Comment

Nastava maternjeg jezika

Posted on Dez - 2 - 2018

0 Comment

Stranica za učenike

Posted on Dez - 2 - 2018

0 Comment

Nastava maternjeg jezika

Posted on Dez - 2 - 2018

0 Comment

Twitter updates

No public Twitter messages.

Sponzori

  • Cheap reliable web hosting from WebHostingHub.com.
  • Domain name search and availability check by PCNames.com.
  • Website and logo design contests at DesignContest.com.
  • Reviews of the best cheap web hosting providers at WebHostingRating.com.